Sakrament chorych

Odwiedziny chorych

Jeśli ktoś z Twoich bliskich jest chory lub w podeszłym wieku i pragnie przyjąć sakramenty w domu albo w szpitalu, prosimy o telefon: +48 780 719 094. Nie czekaj do ostatniej chwili — kapłan chętnie odwiedzi chorego.

Sakrament namaszczenia chorych

Namaszczenie chorych jest — obok sakramentu pokuty — jednym z dwóch sakramentów uzdrowienia. Przez święte namaszczenie i modlitwę kapłanów cały Kościół poleca chorych cierpiącemu i uwielbionemu Panu, prosząc, aby ich podźwignął i zbawił (KKK 1499). Chrystus, „lekarz dusz i ciał”, nie tylko uzdrawiał chorych, ale polecił swoim uczniom troszczyć się o nich (KKK 1503–1506).

Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pańskie. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone.

Jk 5, 14–15

Kto może przyjąć ten sakrament

Namaszczenie chorych nie jest sakramentem tylko dla umierających. Odpowiedni czas na jego przyjęcie jest wtedy, gdy wierny zaczyna znajdować się w niebezpieczeństwie śmierci z powodu choroby lub starości (KKK 1514). Sakrament można przyjąć:

• w poważnej chorobie,
• przed poważną operacją,
• w osłabieniu spowodowanym podeszłym wiekiem,
• ponownie — gdy choroba się pogłębi albo pojawi się nowa poważna choroba (KKK 1515).

Kto udziela sakramentu

Szafarzami namaszczenia chorych są wyłącznie kapłani — biskupi i prezbiterzy (KKK 1516). Duszpasterze powinni pouczać wiernych o dobrodziejstwach tego sakramentu, a wierni zachęcać chorych, by wezwali kapłana.

Jak przebiega celebracja

Namaszczenie może odbyć się w domu, w szpitalu lub w kościele, dla jednego chorego albo dla grupy chorych, najlepiej w czasie Eucharystii. Jeśli to możliwe, poprzedza je sakrament pokuty, a dopełnia Komunia Święta — dla umierających jako „Wiatyk” na drogę do życia wiecznego (KKK 1517).

Istotą obrzędu jest namaszczenie czoła i rąk chorego olejem poświęconym przez biskupa, połączone z modlitwą kapłana, który prosi o szczególną łaskę tego sakramentu (KKK 1519).

Owoce sakramentu

• umocnienie, pokój i odwaga w przeżywaniu ciężkiej choroby lub niedołęstwa starości (KKK 1520),
• zjednoczenie chorego z męką Chrystusa — cierpienie nabiera nowego sensu (KKK 1521),
• łaska eklezjalna: chory przyczynia się do uświęcenia Kościoła (KKK 1522),
• odpuszczenie grzechów, jeśli chory nie mógł ich wyznać w sakramencie pokuty (KKK 1520),
• przywrócenie zdrowia, jeśli służy to zbawieniu duszy (KKK 1520),
• przygotowanie do przejścia do życia wiecznego (KKK 1523).