Standardy ochrony dzieci

Standardy ochrony dzieci w Parafii Matki Bożej Królowej Polski, ul. Gdańska 6A, Warszawa — wersja skrócona.

1. Najważniejsze elementy standardów ochrony dzieci

Standardy ochrony dzieci to zasady, które mają przyczyniać się do tworzenia bezpiecznego środowiska w taki sposób, by każde dziecko mogło czuć się bezpiecznie i dobrze, by mogło czuć się akceptowane i szanowane. Standardy określają również sposób reagowania na krzywdę lub niestosowne zachowanie na terenie parafii lub poza nią, a także wyznaczają sposób postępowania z osobą krzywdzoną i sprawcą.

Każda osoba na terenie naszej parafii jest odpowiedzialna za tworzenie bezpiecznego środowiska: duszpasterze, katecheci, pracownicy parafii, młodzież i dzieci. Wszyscy razem starają się współpracować w trosce o dobro wspólne.

W parafii wyznaczone są osoby, które mają szczególną odpowiedzialność w zakresie ochrony dzieci przed krzywdzeniem:

ks. Marcin Jurak MIC, proboszcz – osoba odpowiedzialna za standardy ochrony dzieci

TEL: 501 989 771

Anna Zielińska – osoba zaufania, przyjmująca zgłoszenia

E-MAIL: zielinskaanna1956@gmail.com

• Wszystkie działania powinny być podejmowane w trosce o dzieci i młodzież, zapewniać im poczucie bezpieczeństwa oraz wspomagać ich rozwój.
• Niedopuszczalne jest stosowanie jakiejkolwiek formy przemocy (fizycznej, psychicznej czy seksualnej).
• Każdy sygnał świadczący o tym, że dziecko może doświadczać przemocy ze strony osoby dorosłej lub innego dziecka, jest zawsze bardzo poważnie traktowany. Każda sytuacja jest odpowiednio badana, a podejmowane działania mają na celu jak najszybsze przerwanie krzywdzenia i udzielenie wsparcia osobie, która go doświadcza. W parafii podejmowane są działania według zasad określonych w pełnej wersji standardów ochrony dzieci.
• Kiedy dzieje się coś niepokojącego, szczególnie wtedy, gdy dzieci lub młodzież są krzywdzeni przez innych albo są świadkami krzywdy innej osoby, powinni niezwłocznie poinformować o sytuacji osobę zaufania lub inną dorosłą osobę.
• Szczególnie ważną częścią standardów są zasady bezpiecznych relacji między dorosłymi a dziećmi oraz między dziećmi. Mają one służyć tworzeniu bezpiecznego i przyjaznego środowiska na terenie parafii. Duszpasterze i pracownicy parafii będą zawsze reagowali na przekraczanie i nierespektowanie przyjętych zasad.
• Podstawową zasadą jest równe traktowanie wszystkich dzieci.
• Troska o bezpieczeństwo i dobre relacje dotyczy również Internetu i komunikacji drogą elektroniczną. Parafia dba o to, by dostęp do Internetu na terenie parafii był bezpieczny, i wprowadza rozwiązania ograniczające możliwość dostępu do treści szkodliwych. Duszpasterze i pracownicy parafii będą reagowali na niebezpieczne, szkodliwe i krzywdzące sytuacje dziejące się w przestrzeni internetowej. Dziecko zawsze może poprosić o pomoc, gdy ono samo lub ktoś inny doświadcza krzywdzenia w sieci.
• Parafia dba o ochronę wizerunku dzieci i młodzieży. Rodzice na początku roku szkolnego decydują, czy wyrażają zgodę na publikację zdjęć i filmów prezentujących wizerunek ich dzieci. Podczas wydarzeń związanych z życiem parafii są robione zdjęcia i nagrywane filmy, które mogą później być wykorzystane w mediach społecznościowych — mogą być na nich obecni tylko ci, których rodzice wyrazili na to zgodę. Każde dziecko w momencie wykonywania zdjęć lub nagrań ma prawo powiedzieć, że nie chce, by jego wizerunek w materiałach z tego wydarzenia był publikowany. Decyzja dziecka będzie szanowana. Zasada ta nie dotyczy sytuacji, kiedy wizerunek osoby stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak zgromadzenie, krajobraz lub impreza publiczna.
• Dzieci i młodzież powinni szanować prawo do prywatności innych dzieci oraz dorosłych, dlatego nie mogą publikować w Internecie i w swoich mediach społecznościowych wizerunku innych osób bez ich wiedzy i zgody.

2. Zasady bezpiecznych relacji dorosłych z dziećmi

W standardach ochrony małoletnich znajduje się szczegółowy kodeks zachowań, który powinien być respektowany przez wszystkich pracowników parafii. Poniżej zamieszczamy streszczenie najważniejszych zasad obowiązujących osoby dorosłe pracujące i posługujące na terenie parafii:

• Każde dziecko jest traktowane z szacunkiem, uwzględnia się jego godność, prawo do prywatności, a także indywidualne potrzeby, zdolności i sytuację życiową.
• Indywidualne podejście nie może oznaczać niesprawiedliwego faworyzowania wybranego dziecka.
• Dorośli dbają o tworzenie odpowiednich relacji z dziećmi, opartych na szacunku, zaufaniu i respektowaniu odpowiednich granic w komunikacji i kontakcie fizycznym.
• Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy w jakiejkolwiek formie.
• Niedopuszczalne jest nawiązywanie z dziećmi i młodzieżą jakichkolwiek relacji o charakterze seksualnym czy romantycznym.
• Niedopuszczalne jest utrwalanie wizerunku dzieci i młodzieży dla celów prywatnych.
• Każdy kontakt z dziećmi i młodzieżą jest jawny i wynika z realizacji zadań i działań prowadzonych w parafii. Dorośli pracujący lub posługujący na terenie parafii nie mogą utrzymywać relacji prywatnych z dziećmi i młodzieżą (poza sytuacjami, gdy kontakty poza parafią wynikają z innych przyczyn — np. dorosły jest członkiem rodziny bądź znajomym rodziny dziecka).

W sytuacji, gdy dorośli nie stosują się do przyjętych zasad, świadek takiego zachowania może zgłosić sprawę osobie przyjmującej zgłoszenia, innej osobie dorosłej, którą darzy zaufaniem, lub bezpośrednio ks. Proboszczowi.

3. Zasady bezpiecznych relacji między dziećmi

• Traktuj innych tak, jak chcesz, aby inni traktowali Ciebie.
• Szanuj odmienny wygląd, przekonania, poglądy i cechy koleżanek i kolegów.
• Zachowaj otwartość i bądź wrażliwy na wszystkie osoby, nawet jeśli nie należą do grona Twoich najbliższych przyjaciół. Nie wykluczaj ich ze wspólnych działań i rozmów.
• Słuchaj innych, gdy mówią. Nie przerywaj innym, gdy się wypowiadają.
• Zachowuj kulturę słowa w każdej sytuacji. Stosuj formy grzecznościowe.
• Szanuj rzeczy osobiste i mienie innych osób. Zapytaj, jeśli chcesz pożyczyć od kogoś jakąś rzecz. Nie przeglądaj prywatnych rzeczy innych osób bez ich zgody.
• Nie rób zdjęć, nie nagrywaj ani nie rozpowszechniaj wizerunku kolegów, koleżanek i innych osób bez ich wyraźnej zgody.
• Nie stosuj przemocy fizycznej. Szturchanie, popychanie, kopanie czy siłowe przytrzymywanie kolegi lub koleżanki naruszają jego lub jej integralność fizyczną.
• Szanuj przestrzeń intymną kolegów i koleżanek. Nigdy nie dotykaj ich w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny.
• Nie wyśmiewaj, nie obgaduj, nie ośmieszaj, nie zawstydzaj, nie upokarzaj, nie lekceważ i nie obrażaj kolegów i koleżanek.
• Nie wypowiadaj się w sposób obraźliwy o rodzicach kolegów i koleżanek. Nie zwracaj się w sposób wulgarny do innych.
• Nie wyrażaj negatywnych, prześmiewczych komentarzy na temat zachowania, pracy czy wyglądu kolegów i koleżanek.
• Nie udostępniaj kontaktów do innych osób (telefonicznych, mailowych) bez ich zgody.
• Dbaj o swój oraz innych wizerunek w sieci — nie publikuj powierzonych Ci informacji oraz zdjęć i filmów ośmieszających innych.
• Chroń intymność swoją i innych. Nie wysyłaj i nie udostępniaj zdjęć lub filmów, które by ją naruszały.
• Sprzeciwiaj się hejtowi: sam nie publikuj obrażających i agresywnych komentarzy oraz reaguj, gdy zauważysz, że ktoś jest poniżany w Internecie. Zgłoś takie działania odpowiednim osobom.
• Nie podszywaj się w Internecie pod inne osoby. Takie zachowanie w cyberprzestrzeni jest kradzieżą tożsamości — to przestępstwo.
• Pamiętaj, że groźby, pomówienia, nawoływanie do nienawiści, prześladowanie i ośmieszanie w cyberprzestrzeni także są karalne.
• Nie bądź obojętny, gdy komuś dzieje się krzywda. Zawsze poinformuj o tym osobę dorosłą.

4. Osoby i miejsca, gdzie można uzyskać pomoc

Jeśli doświadczasz przemocy ze strony osoby dorosłej lub innego dziecka, jesteś świadkiem krzywdzenia innej osoby, dzieje się coś niepokojącego albo przeżywasz trudne chwile — nie zostawaj z tym sam lub sama. Blisko Ciebie są osoby, które będą umiały Ci pomóc.

W parafii zawsze możesz zwrócić się o pomoc do:

• osoby przyjmującej zgłoszenia o krzywdzeniu (osoby zaufania),
• duszpasterzy,
• każdego pracownika parafii, którego darzysz zaufaniem.

Możesz też szukać wsparcia poza parafią. Warto znać telefony zaufania i miejsca, w których możesz uzyskać fachową pomoc:

• 800 12 12 12 — całodobowy Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka,
• 116 111 — całodobowy telefon zaufania dla dzieci i młodzieży prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę,
• 112 — numer alarmowy w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia.