W drugi czwartek miesiąca podczas Mszy św. o godz. 18.00 modlimy się w intencji zagubionych, doświadczających depresji, chorych psychicznie i ich rodzin.
To czas wspólnej modlitwy, w którym Kościół staje po stronie osób przeżywających trudności, często w samotności i milczeniu. Chcemy jasno powiedzieć: nikt nie musi zmagać się ze swoim cierpieniem sam.
Po Eucharystii modlimy się Koronką do Bożego Miłosierdzia, prosząc Jezusa o światło w tym, co trudne, o uzdrowienie, pocieszenie i nadzieję. Potem każdy, kto tego pragnie, może przyjąć indywidualne błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem – znak, że Bóg jest blisko, że widzi, zna serce i daje pokój.
Ta modlitwa jest:
– wsparciem dla osób przeżywających kryzysy psychiczne, depresję i wewnętrzne zagubienie;
– modlitwą za rodziny i bliskich, którzy towarzyszą chorym i często sami są bardzo zmęczeni;
– przypomnieniem, że w Kościele jest miejsce dla każdego, także dla tych, którzy czują się słabi, zagubieni lub niezrozumiani;
– doświadczeniem wspólnoty, w której nie trzeba udawać, że wszystko jest w porządku.
To spotkanie ma być przestrzenią, w której można poczuć, że jest się ważnym, kochanym i że nie jest się samemu – nawet wtedy, gdy życie bardzo boli.